.jpg)
Świerszczyk
15-16/2009
Tekst: Maria Ewa Letki
Ilustracje: Bogna Pniewska
„Elżbietka”
„Po raz pierwszy miałem jechać na wakacje sam. Cieszyłem się, bo jechała cała moja klasa. Rodzice uważali, że taki wyjazd uczy samodzielności. Tylko babcia była nieszczęśliwa. Ona jest niezwykła: potrafi przepowiadać przyszłość, zna się na ziołach i umie w zawrotnym tempie przenosić się z miejsca na miejsce. Ma jednak słaby punkt. Jestem nim ja, jedyny wnuczek. Pewnego dnia wsiedliśmy do pociągu, który miał nas zawieźć w Bory Tucholskie. Ledwie pociąg ruszył…”. No właśnie, co się wtedy stało? I kim jest tytułowa Elżbietka? Sprawdź na stronach 16-20.
Księżyc i jego gwiazda
Świerszczyk nr 10/2012
Księżyc chodził po niebie i się nudził. „Ileż można tak łazić po ciemku?” – myślał. – „Ani z kim pogadać, ani się...
zobacz więcej »
Kaczki
Świerszczyk nr 09/2012
Pan Kuleczka, pies Pypeć i kaczka Katastrofa siedzieli nad jeziorem i wpatrywali się w wyjątkowo równą powierzchnię wody. – Ależ...
zobacz więcej »
Energia z plecaka
Świerszczyk nr 08/2012
(...) Tymek poprawił plecak, w którym niósł pelerynę i butelkę soku. Wędrowali pod górę już od dwóch godzin. Było gorąco i...
zobacz więcej »
Wielkanoc Weroniki
Świerszczyk nr 07/2012
(...) Zaczęło się jak zawsze – Rafał, Tomek i Marcinek rzucili się na powitanie. (...) A potem ciocia zarządziła, że Rafał i...
zobacz więcej »
Ale teatr!
Świerszczyk nr 06/2012
Matyśka zawsze twierdziła, że chce być aktorką, ale nikt w rodzinie nie traktował tego poważnie. Wszystkie dziewczyny tak mówią, a...
zobacz więcej »
KURS CZYTANIA DLA ZAAWANSOWANYCH
Wciągająca kilkustronicowa opowieść, która przyzwyczaja czytelników do dłuższych form,
z którymi zetkną się w przyszłości. Bogato ilustrowana historia kształtuje wrażliwość estetyczną i zachęca do analizy porównawczej – ilustracja a tekst. Bo „czytanie dobrze działa na rozum i chroni od kataru” (Bajetan Hops, „Świerszczyk”). A tuż po lekturze miniksiążeczki czytelnik znajdzie się
w rubryce „Prawda czy fałsz?”– dzięki niej można sprawdzić, czy nie przegapiło się czegoś, analizując „Wielkie czytanie”. Jest to zatem arcyprzyjazna forma do ćwiczenia umiejętności czytania ze zrozumieniem.
