Świerszczyk
03/2010

Tekst: Ada Modrzanka
Ilustracje: Joanna Rusinek

„Śniegowa przygoda faraona Tutiego”

„Mały faraon Tuti marzył o tym, by zostać podróżnikiem. Opowieści o dalekich krajach to było coś, co uwielbiał najbardziej na świecie. Pewnego razu poprosił swojego nauczyciela, Amu:
– Drogi Amu, czy mógłbyś mi opowiedzieć o najdziwniejszym kraju, jaki znasz?
Amu zamyślił się głęboko i powiedział:
– Słyszałem o dalekiej krainie, gdzie nie ma pustyni i gorącego słońca. Jest tam tak zimno, że woda robi się twarda jak kamień i można po niej chodzić. Do tego wszystko w tym kraju pokryte jest białym zimnym puchem...”. Co konkretnie Amu ma na myśli? Czytaj na stronach 16-20.

„Kulturalne popołudnie Hipolita Kabla”

Świerszczyk nr 05/2010

„Jak zwykle o czwartej popołudniu Hipolit Kabel zabierał się do obiadu. Właśnie polał sosem swój ulubiony pasztecik wątrobiany i...

zobacz więcej »

„Koncert”

Świerszczyk nr 04/2010

„Wystarczy bateryjka, dwa druty, stara lampa od roweru, gwóźdź, płyta CD – i już można skonstruować urządzenie nawiązujące...

zobacz więcej »

„Superdziadek”

Świerszczyk nr 02/2010

„Dziadek Felicjan jest księgowym. Ale jest też prawie aktorem, naprawdę. Nie grywa w teatrze, w filmach ani w telewizji, ale w domu...

zobacz więcej »

„Noworoczne postanowienie”

Świerszczyk nr 01/2010

„Tego dnia Elka doprowadziła mnie do białej gorączki. Na do widzenia obdarzyłam ją najbardziej siarczystym pokazaniem języka, na...

zobacz więcej »

„Katastrofa?”

Świerszczyk nr 24/2009

„Mam starszego brata. Jest naprawdę fajny. Postanowił sam zdjąć ozdoby choinkowe z pawlacza. Wlazł na drabinkę i od razu sięgnął...

zobacz więcej »
następne »


KURS CZYTANIA DLA ZAAWANSOWANYCH

Wciągająca kilkustronicowa opowieść, która przyzwyczaja czytelników do dłuższych form,
z którymi zetkną się w przyszłości. Bogato ilustrowana historia kształtuje wrażliwość estetyczną i zachęca do analizy porównawczej – ilustracja a tekst. Bo „czytanie dobrze działa na rozum i chroni od kataru” (Bajetan Hops, „Świerszczyk”). A tuż po lekturze miniksiążeczki czytelnik znajdzie się
w rubryce „Prawda czy fałsz?”– dzięki niej można sprawdzić, czy nie przegapiło się czegoś, analizując „Wielkie czytanie”. Jest to zatem arcyprzyjazna forma do ćwiczenia umiejętności czytania ze zrozumieniem.