Świerszczyk
15-16/2010
Tekst: Irena Landau
Ilustracje: Agnieszka Kruczek-Antoniewicz
„Taktoperze”
Podziwiam kominiarzy. To są niesłychanie odważni ludzie. Za żadne pierniki nie wlazłabym na dach i nawet nie próbowałabym zajrzeć do komina.
Przede wszystkim z dachu można spaść, a jak się spadnie, to już nie będzie „przede wszystkim”, tylko „po wszystkim”. Poza tym w kominie mogą siedzieć taktoperze. Dalecy krewni nietoperzy. Ohydne stwory, które nigdy nie mówią „nie”, tylko zawsze „tak”. Mówią „tak”, a potem robią swoje i wcale nie dotrzymują słowa. Nigdy. Pytasz takiego, czy jutro będzie ładna pogoda, on mówi „tak”, a tu leje jak z cebra. Co jeszcze robią taktoperze? O tym i nie tylko o tym na stronach 16-20.
„Kolega”
Świerszczyk nr 17/2010
Krzysiek Olechno miał wszystko to, co powinien mieć kumpel z ławki: dobry humor, smaczne kanapki i doskonale okrągłą głowę....
zobacz więcej »
„Gość”
Świerszczyk nr 13-14/2010
(...) Przez całe popołudnie rodzice i ja graliśmy w scrabble. Tego dnia wszystkie układane wyrazy kręciły się wokół jednego...
zobacz więcej »
„Zielona na czerwonym”
Świerszczyk nr 12/2010
Nikt nie był szczególnie zdziwiony tym, że to właśnie Bodzio spotkał Obcego – Bodziowi takie historie przydarzają się non stop....
zobacz więcej »
„Marzenie Hipolita Kabla”
Świerszczyk nr 11/2010
Hipolit Kabel przewracał się właśnie z boku na bok podczas poobiedniej sjesty, gdy nagle ktoś wrzasnął mu nad głową: „Jakie masz...
zobacz więcej »
„I ty możesz uratować wróżki”
Świerszczyk nr 10/2010
Najmłodsza z wróżek, Frunia, była smutna. Nic nie sprawiało jej przyjemności – nawet fruwanie i wymachiwanie złotą różdżką....
zobacz więcej »
KURS CZYTANIA DLA ZAAWANSOWANYCH
Wciągająca kilkustronicowa opowieść, która przyzwyczaja czytelników do dłuższych form,
z którymi zetkną się w przyszłości. Bogato ilustrowana historia kształtuje wrażliwość estetyczną i zachęca do analizy porównawczej – ilustracja a tekst. Bo „czytanie dobrze działa na rozum i chroni od kataru” (Bajetan Hops, „Świerszczyk”). A tuż po lekturze miniksiążeczki czytelnik znajdzie się
w rubryce „Prawda czy fałsz?”– dzięki niej można sprawdzić, czy nie przegapiło się czegoś, analizując „Wielkie czytanie”. Jest to zatem arcyprzyjazna forma do ćwiczenia umiejętności czytania ze zrozumieniem.
