Tekst: Irena Landau
Ilustracje: Joanna Sedlaczek
„Superdziadek”
„Dziadek Felicjan jest księgowym. Ale jest też prawie aktorem, naprawdę. Nie grywa w teatrze, w filmach ani w telewizji, ale w domu, przed swoją wnuczką. (…) Kiedy był Czerwonym Kapturkiem, założył czerwony beret mamy, zabrał z kuchni koszyczek babci, a z lodówki kiełbasę i dżem w słoiku. Innego dnia wziął szczotkę do zamiatania, bo miał akurat udawać Babę Jagę. A we wtorek zaczął grzebać w szafce z butami.
– Czego szukasz, tato? – zapytała mama Doroty.
– Twoich pantofli, tych trochę za dużych.
– Po co ci moje pantofle?” No właśnie! Po co dziadkowi mamine pantofle? Czytaj na stronach 16-20.
„Taktoperze”
Świerszczyk nr 15-16/2010
Podziwiam kominiarzy. To są niesłychanie odważni ludzie. Za żadne pierniki nie wlazłabym na dach i nawet nie próbowałabym zajrzeć...
zobacz więcej »
„Gość”
Świerszczyk nr 13-14/2010
(...) Przez całe popołudnie rodzice i ja graliśmy w scrabble. Tego dnia wszystkie układane wyrazy kręciły się wokół jednego...
zobacz więcej »
„Zielona na czerwonym”
Świerszczyk nr 12/2010
Nikt nie był szczególnie zdziwiony tym, że to właśnie Bodzio spotkał Obcego – Bodziowi takie historie przydarzają się non stop....
zobacz więcej »
„Marzenie Hipolita Kabla”
Świerszczyk nr 11/2010
Hipolit Kabel przewracał się właśnie z boku na bok podczas poobiedniej sjesty, gdy nagle ktoś wrzasnął mu nad głową: „Jakie masz...
zobacz więcej »
„I ty możesz uratować wróżki”
Świerszczyk nr 10/2010
Najmłodsza z wróżek, Frunia, była smutna. Nic nie sprawiało jej przyjemności – nawet fruwanie i wymachiwanie złotą różdżką....
zobacz więcej »
KURS CZYTANIA DLA ZAAWANSOWANYCH
Wciągająca kilkustronicowa opowieść, która przyzwyczaja czytelników do dłuższych form,
z którymi zetkną się w przyszłości. Bogato ilustrowana historia kształtuje wrażliwość estetyczną i zachęca do analizy porównawczej – ilustracja a tekst. Bo „czytanie dobrze działa na rozum i chroni od kataru” (Bajetan Hops, „Świerszczyk”). A tuż po lekturze miniksiążeczki czytelnik znajdzie się
w rubryce „Prawda czy fałsz?”– dzięki niej można sprawdzić, czy nie przegapiło się czegoś, analizując „Wielkie czytanie”. Jest to zatem arcyprzyjazna forma do ćwiczenia umiejętności czytania ze zrozumieniem.
