Magazyn dla rodziców

Szukasz wartościowych gier i zabaw edukacyjnych w internecie? Skorzystaj z portalu Balon Blum, który pomoże Twojemu dziecku przygotować się do nauki w szkole

Dlaczego warto mieć w domu zwierzaka?

Są rodziny, w których zwierzęta były od zawsze, są częścią międzypokoleniowej tradycji, uświęconej wspomnieniami i opowiadaniami. Są i takie, których członkowie obecność psa czy kota traktują jako kolejny obowiązek (czyli raczej przykrość niż radość), i takie, w których nie ma miejsca dla żadnego z nich, chociażby ze strachu przed alergią. Niezależnie od specyfiki naszej sytuacji większość rodziców zetknie się prędzej czy później z pytaniem swojej latorośli – A kiedy ja będę miał psa/kota/chomika? Proooszęęęę,, będę się nim zajmował…

Czworonożny wychowawca

Zdaniem psychologów, najważniejszą zaletą posiadania zwierzaka w domu jest doświadczanie i rozwijanie na co dzień wielu umiejętności i cech, które poprzez kontakt z pupilem kształtują dziecięcą wrażliwość. Na początku należy wspomnieć o nauce odpowiednich postaw wobec kogoś, kto jest od nas zależny, czyli potrzebnej bardzo obowiązkowości i sumienności oraz tzw. wychowaniu empatycznym (dziecko szybko nauczy się, że jeśli kot nie chce się bawić, to trzeba poczekać). Dzieci uczą się wartości i norm poprzez obserwowanie naszego zachowania, zwykłą codzienność doświadczaną wspólnie z rodziną. Pomoc przy chomiku w czasie jego choroby, obowiązek przygotowywania posiłków, sprzątanie po psie, z którym zapomniało się wyjść na spacer, zdecydowanie skuteczniej przekażą dzieciom wagę dobrych nawyków i prawidłowych postaw niż nasze ciągłe przypominanie o odpowiedzialności.

Psychologowie i terapeuci podkreślają, że dzieci wychowane w kontakcie ze zwierzętami uczą się prawidłowych relacji międzyludzkich – wrażliwości na innych, empatycznego patrzenia na świat, cierpliwości i tego, że dawanie jest miłe. Stąd częste wskazania, by kupić zwierzaka dzieciom z różnymi problemami natury emocjonalnej. Ukochany zwierzak pomaga nieśmiałemu dziecku, dając mu poczucie wyjątkowości, wsparcie i siłę, a bezwarunkowa miłość i przywiązanie pupila są dla dziecka często doświadczeniem wręcz leczącym i terapeutycznym. Natomiast dzieci z tendencjami do zachowań impulsywnych i nieprzemyślanych zyskują okazję do zabaw wyciszających, bez gwałtownych i chaotycznych ruchów, bo takich zwierzęta nie lubią.

Czworonożny trener

Z punktu widzenia prawidłowego rozwoju emocjonalnego dziecka ważne jest doświadczanie w kontakcie z kotem czy psem własnej mocy, poczucia ważności i poczucia sprawczości (to ode mnie zależy, kiedy mój ukochany zwierzak zje, kiedy wyjdzie na spacer, to mnie wita, kiedy wrócę ze szkoły). Psychologia rozwojowa podkreśla wagę wykształcenia tych tzw. kompetencji osobistych u dzieci, by w sposób prawidłowy funkcjonowały jako osoby dorosłe. To wartości i przeżycia, które kształtują dziecięce myślenie o sobie w sposób nienachalny, wręcz spontaniczny, bez specjalnej aranżacji ze strony świadomego rodzica (oto teraz będę pracował nad twoją samooceną i charakterem).

Wiele dzieci ma problemy z wrażliwością dotykową, motoryką i tzw. praksją, czyli umiejętnością planowania ruchu (umiejętności mające kluczową wagę w nauce szkolnej). Przewracanie się, gonienie, rzucanie piłki, czesanie to wszystko czynności, które stymulują i wspomagają rozwój ruchowy dziecka w fantastyczny sposób. Pamiętajmy o tym, że zwierzę jest dobrym kompanem do zabawy, towarzyszem, z którym można aktywnie spędzać czas, niejednokrotnie jedynym… Istnieje duża szansa, że pojawienie się psa w domu zmniejszy też liczbę komunikatów wywołujących panikę u rodzica typu: nuuuuuuuudzę się!!

Czworonożna decyzja

Zakup zwierzęcia to poważna decyzja. Nie powinna być podejmowana pod wpływem impulsu (mamusiu, zobacz, jaki śliczny kotek!) albo w wyniku braku umiejętności odmowy (bo może to kolejna zachcianka, której jednak nie powinniśmy ulegać). Truizmem jest przecież przypominanie, że zwierzę to nie zabawka, której można się pozbyć.

Pamiętajmy, że dzieci nie wiedzą, jak obchodzić się ze zwierzętami. To rodzic musi nauczyć dziecko, jak się danego pupila karmi, jak się z nim bawić, jak się nim opiekować, kiedy należy zostawić psa czy kota w spokoju, by przez przypadek nie zrobili dziecku krzywdy. Bądźmy tego świadomi i nie obarczajmy dzieci większymi obowiązkami niż wynika to z ich możliwości wiekowych. Wyjaśnijmy dziecku bardzo dokładnie z czym związane jest posiadanie danego zwierzęcia. Małe dzieci nie potrafią przewidzieć masy zadań, które są związane z nowym członkiem rodziny. Młody człowiek dopiero się uczy (mimo wcześniejszego zapewnienia o osobistym zajmowaniu się swoim marzeniem), więc przynajmniej na początku to raczej rodzic tak naprawdę dokłada sobie obowiązków. Na pewno warto spisać na kartce dokładny zakres zadań, które należą do dziecka w związku z pojawianiem się zwierzęcia w domu. Z czasem oczywiście można ten zakres modyfikować i zmieniać w zależności od zachowania dziecka.

Czasami na początku lepiej kupić mniej absorbujące rybki – one również wymagają od dziecka odpowiedzialności i systematyczności. Jeśli wiemy, że nie mamy warunków, (chociażby mieszkaniowych) ochoty czy czasu na inne, bardziej wymagające zwierzęta, które należy na przykład regularnie wyprowadzać na spacery, nie ulegajmy naszemu dziecku. Obowiązek zapewnienia warunków zwierzętom w domu spoczywa na dorosłych, więc to oni muszą podjąć tę decyzję z pełną świadomością jej konsekwencji, biorąc pod uwagę wszystkie okoliczności, korzyści i problemy.

Iwona Chądrzyńska

 

Polecamy